100 - هرگز از سكوت غمگين نمىشود « انْ صمت لم يَغُمّه صَمُته » ترجمه : اگر پرهيزگار سكوت كند ، سكوت او ، او را محزون نمىكند . * * * شرح : فرد متقى وقتى سكوت مىكند ، كه حرفى پسنديده نداشته باشد ، و كسى كه بداند اگر بخواهد سخن گويد ، حرف بيهوده و چه بسا باطل كه منجر به به گناه مىشود ، مىزند ، از سكوت خود خشنود است ، اگر صاحب مارى ، مارى را در سوراخ خود محبوس كرده باشد ، مگر ناراحت مىشود ، نه هرگز ! زيرا بيرون آمدن مار همان و نابود كردن انسانها و بلكه خود صاحب مار همان ! غصه خوردن بر سكوت براى كسى است كه زبان خود را عادت به بيهوده‌گوئى و سخنان زائد داده است و اهل تقوى به جهت آگاهى از فوائد و ثمرات دنيوى و اخروى سكوت و مفاسد و آفات سخن گفتن مثل خطا و دروغ و غيبت و سخن‌چينى و نفاق و اهانت و ستيزه‌جوئى و ايذاء خلق و غير اينها ، خود را عادت داده‌اند كه بيشتر از مقدار لازم سخن نگويند . رسول گرامى اسلام ( صلى الله عليه و آله ) مىفرمايند : « طوبى لِمَنْ امسك الفضل من لسانه و انفَق الفضل من ماله » : « خوشا به حال كسى كه زياده‌گوئى را از زبانش گرفت و زيادى مال